Houdt van eten

Veel positieve geluiden heb ik gehoord over Houdt van eten http://www.houdtvaneten.nl/ wat sinds begin van dit jaar in Groningen aan de Herestraat is gevestigd. Die geluiden in combinatie met de naam van dit restaurant wekken op zijn minst verwachtingen. Op naar Groningen zeg ik!houdt-van-eten

Bij binnenkomst worden wij opgewacht door een gastheer die onze jas aanneemt en ons naar de tafel begeleidt. Het valt mij direct op dat er een laminaat vloer in het restaurant ligt en dat de ruimte heel hoog is. Een combinatie die garant staat voor rumoer, wat een goed gesprek met je tafelgenoot in de weg staat. Qua sfeer kan ik het niet helemaal vatten. Aan de ene kant industrieel,  de buizen van het verwarming- koelsysteem zijn zichtbaar hangend aan het plafond. Aan de andere kant doet de inrichting wat oubollig aan. Nét niet de juiste kroonluchters, donker bruine sky lederen stoelen en oud gemaakte tafeltjes. Moderne veelkleurige kunst tegenover een enorme klassieke prent van Parijs. De inrichting wekt verschillende verwachtingen die niet met elkaar in overeenstemming zijn. Maar het moet gezegd, álle tafels zijn gevuld op deze zaterdagavond. Het is een drukte van belang en de obers lopen af en aan. Houdt van eten is een goed lopend restaurant.

De cava die ons als aperitief wordt aangeboden smaakt bijzonder goed. De amuse – kabeljauw crème – is vrij vlak qua smaak en maakt bij mij geen smaakpapillen los.

Onze voorgerechten komen er aan. Voor mij: in rode biet gemarineerde rauwe Schotse zalm met een terrine van Jonagold in grüner veltliner gelei en bergamot hangop. Voor mijn tafelgenoot een half dozijn verse oesters met limoen en zwarte peper.

Mijn voorgerecht is heerlijk. Goede verse zalm, de rode biet geeft de zalm een prachtige diep rode kleur (de smaak van biet proef ik niet), de gelei met appel is een heerlijke frisse tegenhanger van de vette zalm en de bergamot hangop is de verbindende schakel op het bord om de zalm en frisse appel bij elkaar te brengen. Topgerecht.

De oesters van mijn tafelgenoot zijn van goede kwaliteit maar worden gewoon erg onhandig geserveerd. Losse partjes limoen en een bakje met peper zijn de garnituur. Als je daar even over nadenkt als kok, presenteer je dat niet zo aan je gasten. Immers, wanneer je de limoen met de hand moet uitknijpen en met natte vingers vervolgens de peper uit het bakje moet vissen, dan wordt dat al gauw een rotzooi. Na het voorgerecht is het tijd voor een frisse servet. Maar de oesters, ze waren zilt, vet en heerlijk.

Bij het voorgerecht krijgen we een broodje geserveerd met (voor mij nieuw) opgeklopte roomboter. Ik dacht werkelijk dat er een mooie quenelle geschept was uit een bak campingmargarine. De mondbeleving van deze emulsie is voor mij een no-go. Filmend, overal in je mond aanwezig, plakkerig. Toen ik de ober erop aansprak bevestigde hij mijn beleving, maar voegde daar aan toe dat de meeste gasten het heerlijk vinden.

Hoofdgerecht voor mijn tafelgenoot is gebakken zeetong met coquilles, groene asperges en een schuimige hollandaise saus. Gerecht ziet er goed uit op het bord en smaakt ook goed. Alhoewel er een lichte teleurstelling is te bemerken aan de overkant van de tafel: hij had zo graag een gebakken hele tong gehad …

Mijn hoofdgerecht bestaat uit gebakken kabeljauw filet, gefrituurde risotto pakketjes gevuld met zeesla en blue de Wolvega (kaas), jus de veau. De cuisson van de kabeljauw is perfect en de smaak zoals een kabeljauw hoort te smaken, mooi krokant gebakken en sappig. Ik blijf maar risotto’s proberen in restaurants, omdat ik er zo’n fan van ben, maar het is steeds weer een teleurstelling. De gefrituurde risotto pakketjes die bij mijn kabeljauw worden geserveerd zijn naar mijn mening “nasiballen”. Ik proef niets terug van de blue de Wolvega en/of zeesla (of het moet het zoutige zijn wat ik proef). Mijn tafelgenoot beaamt dat. Lekkere nasiballen hoor, dát wel. Maar arancini (gefrituurde risotto balletjes) behoren van binnen een “lopend” hart van kaas te hebben en de risotto moet smeuïg zijn. De jus de veau is – net als de opgeklopte boter – té plakkerig naar mijn zin. Zeker als het gerecht wat afkoelt, blijft een plakkerige saus achter op mijn bord. Misschien is die wat té ver ingekookt.

We sluiten dit diner af met elk een espresso, waar niets op aan te merken is. Prima koffie, geserveerd met een stukje huisgemaakt brownie en een glaasje water. De rekening (incl. karaf tafelwater en bijpassend glas wijn per gerecht) is € 86,= voor zijn tweeën.

Overall ben ik gematigd positief over Houdt van eten. We hebben prima gerechten op ons bord gekregen, maar het mist naar mijn mening finesse en smaak. In mijn voorgerecht was dat wél aanwezig. Ik geef Houdt van eten een 7.

Volgend weekend ga ik eten bij Spices, een Indiaas restaurant, natuurlijk schrijf ik dan ook weer een review. Tot dan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s