Mincemeat van mispels

Mispel mincemeatVan een lieve dorpsgenoot (ja, dezelfde als van wie ik wel vaker groenten uit de moestuin krijg) kreeg ik een mandje mispels. Ik haalde ze een paar weken geleden op en Anne gaf mij de tip om ze gewoon in een bak of mand in de schuur te bewaren. Totdat ze allemaal zacht genoeg zijn om te verwerken. Dat is dus precies wat ik ermee gedaan heb, tot vanochtend. Het heeft al een aantal keren licht gevroren inmiddels en ik heb gelezen dat dat de mispels ten goede komt. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben totaal onbekend met dit oer-fruit. De mispel groeit aan een boom en schijnt mooie witte bloesem te hebben in het voorjaar. Ik las op internet dat de mispel familie is van de roos en daarmee tot de peer en appel-achtigen behoort. Het mooie van de mispel is dat deze geoogst wordt in de winterperiode (ná alle appels en peren). In september komen de vruchten aan de boom, ze kunnen dan nog niet gegeten worden. Oogsten gebeurt eind oktober, november. De mispel kan pas gegeten worden wanneer er in de vrucht geknepen kan worden. Eigenlijk zijn de mispels dan overrijp geworden, je zou kunnen zeggen dat je ze dan rot eet. Daar komt het gezegde, “zo rot als een mispel” dan weer vandaan. De smaak houdt het midden tussen appel en peer.

Maar goed, die mand staat dus al een tijdje buiten en ik word wat onrustig. Met nog een paar drukke weekenden voor de boeg zie ik niet echt tijd om er nog iets mee te maken. Maar weggooien behoort ook niet tot de opties. Gelukkig helpt mijn lieve mede bestuurslid Yoka van Slow Food Noord Nederland me uit de nood. Een recept voor mincemeat met mispels. Op die manier kan ik iets maken waarvan ik later kan genieten. Ik zie ze al voor me die kleine taartjes gevuld met dit heerlijke fruitfeestje. Met kerst zouden ze het ook prachtig doen trouwens, maar daarvoor ben ik te laat. De potten moeten een paar maanden rijpen. Het fruitmengsel was koud trouwens ook al verrukkelijk.

Mincemeat komt oorspronkelijk uit Engeland, waar het traditiegetrouw rond de kerst wordt gegeten verwerkt in kleine taartjes, mincepies. Mincemeat wordt al vanaf de 15e eeuw gemaakt in Engeland. Toen een mengsel van gedroogd gehakt fruit, noten, specerijen en brandy maar bovenal werd ook vlees toegevoegd. Vandaar de naam mincemeat. Een ingrediënt dat in Engeland aan de mincemeat wordt toegevoegd is runder niervet. Ik heb dat niet gedaan, ik heb gekozen voor een wat toegankelijkere roomboter.

Mispels van Anne, recept van Yoka en mijn liefde en toewijding, dat kan toch alleen maar prachtige mincemeat opleveren.

Voor 2 potten van elk 250 ml:
Mincemeat
200 gr mispels
sap en geraspte schil van 1 sinaasappel
sap en geraspte schil van 1 citroen
50 gr sultana’s
100 gr krenten
50 gr ontpitte dadels, fijn gehakt
2 el stemgember, fijn gehakt
110 gr rundervet of roomboter
80 gr muscovado dark sugar (donkere basterd suiker voldoet ook)
25 gr blanke amandelen, gehakt
1 tl gemalen kaneel
1/2 tl geraspte nootmuskaat
1/2 tl gemalen kruidnagel (4 kruidnagels)
1/2 tl gemalen kardemom (2 peulen)
1 tl gemberpoeder
2 el likeur (wat je lekker vindt, cointreau kan, maar ik gebruikte Papegaaiensoep van Van Wees, een brandy kan ook goed)

Ik maal mijn specerijen zelf, dat geeft meer diepte aan gerechten omdat specerijen hun kracht behouden. Kruiden en specerijen uit een potje kunnen natuurlijk ook, maar zijn minder krachtig van smaak (let op de kwaliteit die je koopt). Ik heb een ouderwets elektrisch koffiemolentje van Moulinex van mijn moeder, die werkt daar uitstekend voor. In de vijzel wil ook wel trouwens.

Ook nodig: ovenbestendige pan, twee steriele potten met schroefdeksel

Begin met het maken van de mispelpuree. Als de mispels goed zacht zijn is het een kwestie van ze door midden snijden, de pitten eruit peuteren en het vruchtvlees eruit knijpen. Let op dat je geen schillen of andere restjes of harde stukjes in de puree krijgt, dat is niet lekker. Het is een rotklusje, je moet er echt even de tijd voor nemen en het is een plakkerige bedoeling.
Je kunt er ook voor kiezen om de mispels met een klein beetje water op te zetten, even te koken, af te gieten en ze vervolgens door een zeef te wrijven. Ik denk – ik heb zelf de eerste techniek toegepast – dat je met de methode met de zeef, meer – en een schonere – puree over houdt.
Meng alle ingrediënten door elkaar en laat een nacht afgedekt staan. Breng over in een braadpan die in de oven past. Verwarm je oven op 120 graden voor. Zet de pan, met de deksel erop, in de oven voor een uur of 3.
Zorg dat je in de tussentijd potten steriel kookt en klaar zet. Zodra de mincemeat uit de oven komt, roer je er de drank doorheen en schep je het in de potten.
Laat minimaal 1 maand staan, maar 3 is nog beter.

Over drie maanden deel ik het recept voor de taartjes met deze heerlijke vulling.

Nog even geduld, maar dan: enjoy!

+Mirjam Keukengeheim

Een gedachte over “Mincemeat van mispels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s