Zonnige courgette polenta taart

Courgette polenta taartTijdens de zomerse dagen van afgelopen week maakte ik deze taart als bijgerecht bij de BBQ. Ik weet zeker dat hij het ook uitstekend als lunch doet, of wanneer je een grote groep mensen wilt verwennen, als onderdeel van je buffet. Een taart met een niet alledaags ingrediënt voor velen, polenta. In Italië wordt het veel gegeten (zeker in de bergstreken, power voer voor fietsers en wintersporters), maar in dit gerecht is het delicaat te noemen. Ik heb het recept (Elle eten nr. 3) enigszins aangepast, omdat ik het anders té zwaar vind. De bodem blijft op deze manier dun en wanneer je hem in een passende vorm doet (zonder bakpapier) ook nog wat krokant aan de onderkant.

Ingrediënten voor 4 personen:

  • 400 ml groentebouillon
  • 100 gr polenta
  • 2 kleine courgettes in plakken
  • kokos- of olijfolie om in te bakken
  • 2 tenen knoflook, geplet en grof gesneden
  • 100 gr mascarpone
  • 2 el geraspte parmezaanse kaas
  • rucola naar wens
  • Ook nodig: bakvorm van 25 x 30 cm, of 24 rond, ingevet met olie

Verhit de oven voor op 200 graden. Breng de bouillon in een pan aan de kook en voeg al roerend in een dunne straal de polenta toe. Blijf roeren tot het mengsel een lobbige pap wordt. Doe dan het vuur onder de pan uit en laat de polenta iets afkoelen en verdeel egaal (een natte lepel wil daarbij helpen) over de bodem van de bakvorm. Zet 10 minuten in de oven.
Bak intussen in een koekenpan de plakken courgette in een beetje olie tot die lichtbruin en zacht zijn. Bak de knoflook even mee en roer dan de mascarpone erdoor. Haal de bakvorm uit de oven, verdeel het courgette-mascarpone mengsel erover en bestrooi met parmezaanse kaas. Zet nog ongeveer 20 minuten terug in de oven. Serveer met de rucola er over heen, eventueel nog wat lekkere groene olijfolie erover en klaar is je zomerse gerecht.

Enjoy!

Salade van geroosterde biet met fregola en zachte geitenkaas

Biet fregola saladeDoor alle bezigheden de afgelopen weken zou ik jullie haast vergeten te trakteren op een fijn recept zo af en toe! Maar vandaag heb ik best tijd over en de zon stemt mij blij. Tijd voor een frisse salade die je vanavond nog op de tuintafel tovert. Vegetarisch bovendien. Sinds een tijd krijg ik het groentepakket van BeterBio iedere week. Ik heb wat geëxperimenteerd met maaltijdboxen, maar ik mis dan heel erg dat ik “uit de losse pols” kan koken. En sommige boxen zijn dan wel uitdagend genoeg, maar daar vind ik de producten dan weer nét niet naar mijn zin. Kritisch ja, ik weet het. Door kritisch te zijn, weet ik wat ik in mijn mond steek, en dat vind ik heel prettig. In het voorjaar hebben bietjes een prachtig zacht blad, wat prima dienst doet als salade (echt waar!), de steeltjes kun je eventueel kort wat roerbakken, maar die doen het rauw prima. Door de bieten in de oven te doen, krijg je een enorme smaak verdieping. Dat schreeuwt om een fris recept.

Ingredienten (2 personen):

  • 3 verse bieten met loof
  • 2 el kokos- of olijfolie
  • 1 kopje fregola
  • 3 à 4 kopjes heet water
  • 1 rode ui in ringen
  • halve verpakking zachte geiten kaas Bastiaansen
  • flinke scheut citroen-olijfolie
  • flinke snuif Maldon zout-vlokken

Zet je oven aan op 200 graden, hete lucht. Begin met de bieten. Snij het loof zo dicht mogelijk bij de biet af. Leg dat alvast apart (niet weggooien!). Als er zand aan de bieten zit, was dat er even goed af en gebruik een borstel als dat nodig is. Prik de bietjes rondom in met een vork (dat maakt dat ze gelijkmatiger garen). Leg de ingeprikte bieten op een ovenvaste schaal en schuif ze in de inmiddels hete oven. Laat ze daar voor een uurtje in staan. Schud af en toe met de schaal  (2 keer is voldoende).
Verder met het loof, daarvan snij je het blad af en de steeltjes snij je in kleine stukjes. Het blad mag je wat fijner snijden en dan was je dat in ijskoud water. Een paar keer, al het zand moet eruit. Daarna in de slacentrifuge om al het aanhangende vocht eraf te slingeren. Doe het blad alvast maar in een mooie schaal. Later komen alle ingredienten in die schaal samen.

Nu eerst verder met de fregola, de steeltjes komen later.

In de tussentijd zet je een pan op het vuur waarin je de olie verwarmt, daar doe je de fregola bij. Laat het wat bakken (net als bij risotto) en roer zodat het niet aanbrandt. Giet vervolgens het hete water op de korrels. Ze moeten onder staan en het water mag er iets boven staan. Zet het vuur laag. De fregola neemt het vocht op. In 10 à 15 minuten is al het water opgenomen en de fregola gaar. Proef even, als de korrels nog hard zijn, laat het dan nog even op staan en voeg eventueel water toe, als het geheel te droog wordt. Het is wel een kwestie van gevoel en oefenen met fregola, niet te droog, en niet te nat. Zodra het gaar is roer met een vork door en voeg er een scheutje olijfolie aan toe. Zet weg.

In een koekenpan verhit je een lepel kokosolie. Daarin bak je de ui gaar en licht krokant in een paar minuten. Op het laatst voeg je de in stukjes gesneden steeltjes van de biet toe en bak je die ook even kort mee. Klaar, gas uit. Laat maar staan in de pan.

In de tussentijd zijn je bietjes gaar geworden in de oven. Haal ze eruit en ontdoe ze van hun velletje (heet!). Snij de biet dan in mooie plakjes en vergeet niet met een grote glimlach naar die prachtige biet te kijken. Die kleur, die ringen die zichtbaar zijn en dat aroma!

Je bent bijna klaar, het is nu tijd om alle ingrediënten door elkaar te scheppen. Doe dat rustig, met beleid. Giet er nog wat goede citroen-olijfolie overheen voor een frisse toets en verkruimel de geitenkaas erover. Nu heb je een heerlijke frisse, lauw warme salade. Wij aten hem als maaltijd, maar je kunt hem ook prima bij de BBQ serveren als bijgerecht, of op een zomeravond met een kop soep.

Enjoy!

Deze foto maakte ik in de zomer van 2014, dit was de oogst bietjes uit eigen moestuin-bak ✪

IMG_0842 (2)

Rabarcello – zelf maken

Rabarcello 2
De rabarber vliegt je op dit moment om de oren! Ik krijg het van verschillende kanten met liefde aangeboden en ben er ook zeker dol op. Maar op enig moment … dan ga ik ook op zoek naar andere verwerkingsmethoden dan compote, taart of chutney. Rabarcello! Wie kent er geen Limoncello, het frisse Italiaanse citroen-likeurtje waar we (bijna) allemaal dol op zijn. Op een zomer avond, uit de vriezer. Heerlijk! Ik gebruik het ook in mijn aardbei en citroen tiramisu. Ik vind dat een veel fijnere variant dan de reguliere.

Maar goed, Radarcello dus. Een hip drankje dat door de heren van MisterKitchen is bedacht en als een malle gaat. Puur te drinken (uit de vriezer, wat mij betreft) of verwerkt in cocktails of andere zomerse drankjes. Dat moet zelf te doen zijn dacht ik. Ik had een nog een fles Braziliaanse rietsuiker rum staan (cachaca), waar ik echt weinig anders mee doe dan af en toe een caipirinha maken. Daar kan best wat van geofferd worden voor dit experiment. Het moet nog een paar maanden staan, maar dan heb ik een zachtroze rabarberbeauty in het glas.

Wat ik heb gedaan:

500 gram rabarberRabarcello 3
200 gram suiker
0,75 L wodka, cachaca of andere “neutrale” alcohol
1 vanille stokje
1 grote (weck)pot of fles (1 liter inhoud)

Was de rabarber en snijd in hele dunne plakjes. Meng de suiker goed met de rabarber in de afsluitbare pot. Schenk de alcohol erover en meng het geheel goed. Schud even flink. Laat dit mengsel afgesloten 3 tot 4 weken intrekken op een donkere plek en schud dagelijks de pot. Na deze periode mag de rabarber uit de alcohol. Hang een kaasdoek in een zeef, zet deze op een schaal, en giet de inhoud daar doorheen. Giet het roze drankje, uit de onderste schaal, in schone fles en zet deze weer afgesloten voor 3 tot 6 maanden weg, zodat het zich tot een heerlijke likeur kan ontwikkelen!

Over een maand of 5 (als ik het zo lang vol hou) ga ik eens voorzichtig nippen, of het wat is geworden. Keep you posted!

Cin cin!